|
|
||||||||||||||||||
wg miast alfabetycznie
|
![]() FOTOGRAFIA ![]()
![]() NOTA BIOGRAFICZNA ![]()
![]()
więcej » INNE KOLEKCJE ![]() OSTATNIE WYSTAWY ![]()
![]() OPINIE ![]() Źródło: materiały prasowe Muzeum Narodowego w Warszawie Więcej o twórczości Jana Bułhaka w najnowszym numerze „Art & Business” (1-2/2007) w artykule Anny Cymer pt. Fotograf ojczysty. RECENZJE ![]() Imię ojca Jan Bułhak (1876-1950) przez blisko pół wieku fotografował, formułował teorię tej dziedziny artystycznej twórczości, upowszechniał zasady kreowania fotograficznego obrazu oraz tajniki technik. Stworzył podstawy estetyki fotografii artystycznej, kształcił, organizował i zespalał środowisko fotografików polskich, a także gromadził kolekcję fotografii autorów polskich i obcych. Stał się niekwestionowanym autorytetem w Polsce nie tylko międzywojennej, ale także po II wojnie. Fotografika – to bliskie nam dzisiaj pojęcie stworzył właśnie Bułhak. W ten sposób wyraźnie oddzielił fotografię artystyczną jako autonomiczną dyscyplinę sztuki opartą na zasadach piktorializmu od fotografii rzemieślniczej i naukowej. Kiedy w 1912 roku otworzył w Wilnie pracownię fotograficzną był już dobrze zaznajomiony z fundamentalnym dla formowania jego postawy twórczej dziełem francuskich teoretyków piktorializmu E. J. Constanta Puyo oraz Roberta de la Sizeranne. Przejęty ideą równouprawnienia fotografii wśród tradycyjnych sztuk wizualnych całe życie poświęcił pracy nad nadaniem fotografice znaczenia jako dyscyplinie artystycznej i wprowadzenia jej na trwałe do kultury narodowej. Temu przesłaniu służyło jeszcze jedno ważne pojęcie propagowane przez Bułhaka, a mianowicie określenie fotografia ojczysta. Celem uprawiania fotografii ojczystej miało być zobrazowanie narodowego dziedzictwa kulturowego przez połączenie w obrazie fotograficznym piękna i wiedzy. Warto zauważyć, iż kategoria fotograficznego obrazu także została wprowadzona przez Bułhaka. Wiele miejsca, pośród teoretycznych rozważań Bułhaka, zajęły też refleksje nad pięknem w fotografii. Chętnie cytował słowa Roberta de la Sizeranne, że Fotografia dała nam więcej niż przyrzekała. Przyrzekała nam tylko prawdę – dała nam piękno. O tym, że w praktyce potrafił realizować formułowane w swoich publikacjach teoretyczne poglądy, między innymi na kategorię piękna, zaświadczają prace Bułhaka, który pozostawił imponującą liczbę fotografii. Najlepiej znane są jego zdjęcia Wilna, ale w okresie międzywojennym fotografował też Warszawę, Kraków, Lwów czy Zamość. W 1944 roku dokumentował ruiny Wilna, w 1945 ruiny Warszawy, a w latach późniejszych skierował obiektyw ku kresom zachodnim – tzw. ziemiom odzyskanym, tworząc znowu tysiące zdjęć z tamtych terenów. Jan Bułhak był pierwszym fotografikiem, który miał swoją indywidualną wystawę zdjęć w Muzeum Narodowym w Warszawie w 1946 roku. Z kolei w 1949 roku jego fotografie znalazły się na pokonkursowej ekspozycji zatytułowanej Pokój zwycięża, zorganizowanej w tym samym muzeum. Nazwisko Bułhaka, fotografika, estetyka i krytyka fotografii, pedagoga, organizatora wystaw krajowych i międzynarodowych, jako jednego z nielicznych Polaków, można znaleźć w zagranicznych encyklopediach poświęconych fotografii europejskiej. Ciągle jest zbyt mało znany, a jego dzieło wymaga gruntownego naukowego opracowania. Dlatego kustosze z Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Warszawie i Muzeum Narodowego we Wrocławiu, przy współpracy Centrum Kultury Zamek oraz Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu podjęli się pracy nad realizacją monograficznej wystawy fotografii Jana Bułhaka oraz naukowego opracowania wszelkich aspektów twórczej działalności Mistrza z Wilna. Premiera będzie miała miejsce w Warszawie jesienią 2006 roku, a potem wystawę zaprezentują kolejno wszystkie współpracujące muzea. Danuta Jackiewicz NAJWYŻSZE NOTOWANIA ![]() |
![]()
|
|
Nasza oferta |
Mapa serwisu |
Reklama |
Kontakt |
Punkty sprzedaży
Rempex Sp. z o.o. Copyright © 2002-2007 artbiznes.pl |
|
Opieka nad portalem: Emocni - tworzenie stron internetowych bydgoszcz