Mówią też o fascynacji ludzkim ciałem, które jak porzucana jaszczurcza skóra wydaje się nam coraz dziwniejsze i nieswoje, przestarzałe hard-ware, niedoganiające marzeń i pragnień postmodernistycznego człowieka.

Ogromna część współczesnej sztuki wyrasta z refleksji nad ciałem, nic więc dziwnego, że pomocą dla niej i inspiracją staje się często medycyna, tak ta stara, jak i całkiem nowa.

Najlepszym tego dowodem jest ogromna popularność jaką cieszy się w Londynie prezentowana w British Museum wystawa oparta na niezwykłej kolekcji. Są to wciąż rozszerzane zbiory z dziedziny historii medycyny, magii i sztuki związanej z leczeniem i wizjami ciała człowieka. Jej twórcą był wiktoriański farmaceuta, badacz i filantrop Amerykanin Henry Wellcome (1853-1936), który zarobioną na wynalazku tabletki fortunę przeznaczył na stworzenie jednej z najbogatszych fundacji przeznaczonych na badania z dziedziny medycyny i farmacji. Licząca dziś ponad milion obiektów kolekcja jest częścią spuścizny po nim.

Wystawa przypomina nieco pierwsze muzea, barokowe gabinety osobliwości. Znajdziemy tu dziękczynne wotywne obrazy z południowych Włoch obok wotów starożytnych: glinianych piersi, kiszek, genitaliów, rąk i nóg składanych Asklepiosowi w podzięce za cudowne uzdrowienia. Są wysuszone trofea – zminiaturyzowane głowy Indian z Amazonii, są japońskie erotyczne utensylia, kuty z żelaza francuski pas cnoty i peruwiańska mumia. Na ścianach XVIII wieczne olejne anatomiczne wizerunki, w gablotach zdobione pięknymi miniaturami ormiańskie i perskie traktaty astrologiczne, chińskie mapy akupunkturowych linii ciała człowieka i świni, modele głowy, amulety i talizmany ze wszystkich kontynentów obok farmaceutycznych słoi, chirurgicznych narzędzi i wymyślnych protez: sztucznych rąk pełnych dźwigni i sprężyn, nóg, szklanych oczu, zębów z kości hipopotama -pierwsze kroki człowieka ku stworzeniu cyborga – pół maszyny-pół ciała.