Grönlund/Nisunen, Pejzaż pneumatyczny, 2004, Galeria Schipper Berlin; Andrèhn-Schiptjenko, Sztokholm. Wielki biały balon, pejzaż jak ze snów. Może też ukołysać, trzeba tylko na niego wejść. Ale wystarczy igła i znika tak szybko, jak sen po przebudzeniu.

Richard Artschwanger, Janus III, 1983, Galeria Sprüth/Magers Kolonia // Gagosian NY; 150 000 dolarów. Prawie zwykła winda. Wchodzisz, wybierasz piętro, naciskasz guzik. Wydaje ci się, że jedziesz. Ale to tylko złudzenie bo słyszysz charakterystyczny dźwięk windy. Oczekujesz na coś, co nie następuje.

Christian Boltanski, 6 września, 2005, Galeria Goodman Marian, NY/Paryż. Trzy duże ekrany, na których bardzo szybko zmieniają się pojedyncze kadry z filmów i wiadomości. Bardzo szybko, percepcja nie jest w stanie przyswoić żadnego. Ale pod zasięgiem ręki masz stoper, taki, jak w teleturniejach: uderzasz i szalone kadry na kilka sekund się zatrzymują. Czy myślisz, ze to Ty wybierasz moment który chcesz zobaczyć nacisnąwszy przycisk? Nie… I tak nigdy nie uda ci się złapać tego, co już widziałeś. To kadr wybiera ciebie, jak w telewizji. Jesteś niewolnikiem ekranu i czasu, który biegnie szybciej niż ci się wydaje.

Markus Wetzel, Leaving New York City, 2005, Galeria Hiliger, Wiedeń. Ciężki brąz (?) wisi w powietrzu na cienkich żyłkach. Wszystko jakieś nierealne.

Matti Braun, S.R., 2003, Schipper, Berlin / BQ Kolonia. Bardzo piękna praca. Plastry drewna zanurzone w wodzie niepierwszej świeżości. Kosmos pod stopami; skaczesz z planety na planetę. Tytuł pracy to inicjały indyjskiego reżysera Satyajit Ray, który wiele lat pracował nad scenariuszem  filmu o kosmicie na ziemi.