W petersburskich archiwach natrafiłam na podanie, które fotograf z Grodna o nazwisku Karasik złożył w Gabinecie Jego Imperatorskiej Mości. Prosił o zgodę na sfotografowanie pałacu w Białowieży. Zgodę dostał w 1894 i 1900 roku.

Dotarłam do tych fotografii. Rzeczywiście, Karasik znał rzemiosło. Dzięki niemu powstała dokumentacja pałacu. Ciekawe wnętrza, meble, na ścianach obrazy. Do dokumentacji wyposażenia też udało mi się dotrzeć.

Budowę pałacu rozpoczęto w 1889 roku, za panowania Aleksandra III, zakończono w 1893, kiedy na tronie zasiadał jego następca Mikołaj II. W tym czasie w Rosji budowano wiele twierdz, a w Europie kwitła secesja. W bryle pałacu odnaleźć można wpływy zarówno budownictwa wojskowego, jak i zachodnioeuropejskie; najprościej więc powiedzieć, że białowieski pałac nie ma żadnego stylu. Może właśnie na tym polega jego uroda. Projektował go Rosjanin francuskiego pochodzenia hrabia Mikołaj de Rochefort. Do wykończenia pałacu i urządzenia wnętrz zatrudniono młodego absolwenta petersburskiej ASP Iwana Żółtowskiego. Ciekawe, że po rewolucji Żółtowski był bardzo znanym architektem, pupilem Stalina. W żadnym radzieckim opracowaniu nie wspomniano oczywiście, że wcześniej urządzał carski pałac w Białowieży.